Twee volwassen mannen nemen na foodfestival Lepeltje Lepeltje in Zwolle twee meisjes mee naar huis. Terwijl Bryan B. (26) volhoudt dat hij het 12-jarige slachtoffer ‘met geen vinger heeft aangeraakt’, denkt de rechter daar anders over. Dat blijkt uit zijn oordeel. Ondanks de strafeis verdwijnen de verdachten niet achter de tralies.
Lotte Schmidt
Verslaggever gemeente Zwolle
23 januari 2026, 17:30Laatste update: gisteren om 11:10
Wat na festival Lepeltje Lepeltje in Zwolle gebeurt, noemt de rechter seksueel grensoverschrijdend gedrag richting twee tieners. Twee weken na de zitting horen verdachten Bryan B. (26) en Davey W. (29) hun straf.
Tussen de foodtrucks in park de Wezenlanden ontmoeten Bryan B. (toen 24) en Davey W. (toen 28) twee vriendinnen, van toen 12 en 15 jaar. Het is zaterdag 15 juni 2024.
Dat de mannen zeggen dat de meisjes logen over hun leeftijd, maakt juridisch niet uit: ze hadden de leeftijden moeten controleren. Tot dat oordeel komt de rechtbank na het horen van vier totaal uiteenlopende verhalen.
Vanaf het festival lopen de vier gezamenlijk naar de Jumbo-supermarkt om de hoek voor drank. Hoewel Davey W. (nu 29) zegt dat het 15-jarige meisje hem daar wil zoenen en hij dat ‘niet netjes’ vindt in het openbaar, doet dat volgens de rechter niets af aan wat volgt.
Want zodra de groep de woning van Bryan B. binnengaat, verandert de sfeer volledig.
Davey W. schetst een beeld van vrijwillig seksueel contact op de bank met het oudste meisje. Hij geeft toe dat hij de destijds 15-jarige heeft gezoend en met zijn hand in haar broek is geweest. Hij claimt echter dat zij het initiatief daartoe nam.
De rechtbank gelooft er niets van dat het vrijwillig was. Het leeftijdsverschil van 13 jaar is fors en de man had moeten controleren met wie hij te maken had. De wet gaat ervan uit dat jongeren onder de 16 jaar niet rechtsgeldig kunnen instemmen met seks met een volwassene.
Hoewel de rechtbank hem vrijspreekt van verkrachting en het vermeende trekken aan de haren en bedreigingen, acht de rechter de ontucht bewezen. Het feit dat het meisje direct na vertrek huilend en overstuur buiten wordt gezien, is voor de rechtbank objectief bewijs voor haar trauma.
Het grootste verschil tussen verklaring en bewijs leidt terug naar de slaapkamer. De jongste vriendin van 12 jaar oud zegt dat zij niets van Bryan B. wil. Maar hij bedreigt en verkracht haar, zegt ze.
Bryan B. houdt vol dat hij enkel een ‘goed gesprek’ had en het meisje zelfs van zich af duwde toen zij haar hand in zijn broek stak. De rechtbank noemt dit verhaal ‘totaal ongeloofwaardig’.
Dat komt door forensisch bewijs. Uit DNA-onderzoek blijkt dat de binnenzijde van beide handen van het 12-jarige meisje vol zitten met het DNA van Bryan B. en sporen van sperma.
Dit past bij haar verklaring dat zij hem onder druk moest aftrekken en weerlegt volledig dat hij haar ‘met geen vinger heeft aangeraakt’. Dat zij verkracht zou zijn, is niet aangetoond.
Het Openbaar Ministerie eiste een celstraf van 18 maanden voor Bryan B. en 30 maanden voor Davey. W.. Voor de buitenwereld is misschien moeilijk te begrijpen dat deze mannen de rechtbank in vrijheid verlaten.
De verklaring daarvoor is dat de rechtbank de persoonlijke situatie van de daders – en dan met name die van Bryan B. – zwaar meeweegt. Hij heeft autisme en een beperkt verstandelijk vermogen. Hij wordt daarom verminderd toerekeningsvatbaar geacht.
In plaats van een celstraf krijgen beide mannen een taakstraf van 200 uur en een voorwaardelijke celstraf van 179 dagen. De proeftijd bedraagt drie jaar. Ze moeten zich laten behandelen bij zorginstelling Trajectum.
De rechtbank vindt dat langdurige begeleiding en toezicht de samenleving beter beschermen tegen herhaling dan een kort verblijf in de cel. Dat is ook omdat het de zorg die de mannen al krijgen zou doorkruisen.
De ouders verklaren tijdens de zitting dat de meisjes sinds de bewuste avond lijden aan angstklachten en slaapproblemen.
Daarom eisen ze schadevergoedingen van 7500 en 15.000 euro, maar die worden door de rechtbank afgewezen. De rechters oordelen dat de psychische schade niet objectief genoeg is onderbouwd met medische rapporten.
De meisjes, inmiddels 13 en 17 jaar oud, worden voor hun claim doorverwezen naar de civiele rechter, die daar apart over moet oordelen.
De verdachten krijgen geen contactverbod opgelegd, omdat sinds het incident geen contact meer is geweest tussen de verdachten en de aangevers.